even een korte terugblik in mijn leven.geboren in juni 1974 manlief ontmoet in 1994.samen erachter gekomen dat mijn nierfunctie blijkbaar mijn hele leven maar 50% is geweest.dus eerst kinderen en dan later maar trouwen was ons idee.zoon jeremy geboren op 3 sept 1996 met de nierfunctie bleef alles ok zoon justin geboren dec 1998 maar liefst 11 weken te vroeg dus flinke schrik en die heeft de eeste 12 weken van zn leventje doorgebracht in nijmegen en daarna apeldoorn ziekenhuis gelukkig is alles goed gegaan en mocht ie na 12 weken mee naar huis totdat ik op controle kwam bij de internist en mn nierfunctie nog maar 20 % bleek te zijn.in maart 2000 begonnen.
in het deventer ziekenhuis met hemodialyse dus 3 x p/w 8 uur kwijt incl reistijd op 7 aug 2003 het verlossende telefoontje uit groningen dat er een nier beschikbaar was voor mij.en als klap op de vuurpijl op 21 mei 2004 getrouwd.
deze tijd waren wij niet zo soepel doorgekomen als mijn moeder niet altijd voor ons had klaargestaan met alle opvang voor ons gezin


dit gedicht zet ik hier maar neer:

Mijn oproep voor een niertransplantatie

Wij waren heerlijk op vakantie in zeeland
En er was niks aan de hand
Stralend mooi weer
Wat wil je nog meer
7 augustus 2003 aan het ontbijt
Half 8 een mooie tijd
Naar zierikzee schelpen zoeken was het plan
Maar daar kwam opeens niks meer van
Kwart voor 8 daar ging de mobiele telefoon
Dus opnemen heel gewoon
Goh de dokter uit deventer aan de lijn
Wat zou er aan de hand zijn?
Een vraag ben je beschikbaar?
Mijn eerste reactie was tuurlijk niet ik ben op vakantie is dat raar?
Maar ok van de eerste schrik bekomen
Ondertussen waren er genoeg tranen losgekomen
Toen gauw wat spullen ingepakt
Dus om 10 uur op naar Groningen bepakt en bezakt
Onderweg sloeg de twijfel bij mij genadeloos toe
Halverwege wou ik dolgraag weer terug naar zeeland en was van de zenuwen opeens doodmoe.
Maar ok toch was het iets wat ik wel wou
Maar net in onze vakantie moest dat nou?
Om 16 uur in Groningen aangekomen en gemeld op de niertransplantatie afd. D4
En daar begon de molen van papier
Ja en toen? Wachten tot er een ok vrij was nog een spoedgeval tussendoor
Maar voor ik het wist lag ik op 1 oor
Na 3 uur kwam ik weer bij en hoorde allemaal verre stemmen en raar geluid
En meteen was mijn gedachten hoe zien mijn vooruitzichten eruit?
Een leven zonder 3 middagen weg
Wat een fijn vooruitzicht zeg!
De eerste 2 dagen waren moeilijk en met pijn
Maar ok daarna werd het toch ook wel fijn
De start van mijn nieuwe nier was een beetje traag
Dus toch een biopsie want dat wou de dokter graag
Er was niks erg aan de hand
Dus geen trammelant
Na 20 dagen mocht ik het ziekenhuis verlaten
En mijn "zieke´ verleden achter mij laten.
Thuis aan het nieuwe ritme wennen,wat een donor mij heeft gegeven
Hier blijf ik dankbaar om mijn hele verdere leven.